Misją Muzeum Wsi Mazowieckiej w Sierpcu jest gromadzenie i ochrona zabytków kultury ludowej. W zajmującym ponad 60 hektarach parku etnograficznym zgromadzono 80 drewnianych budynków z regionu Mazowsza Północno-Zachodniego, a obok nich zrekonstruowano murowany dwór i młyn. W tym historycznym sąsiedztwie muzeum planuje budowę nowego Centrum Kulturalno-Rekreacyjnego. Konkurs na jego projekt wygrało konsorcjum firm: Consultor i Pracowni Chilli Anity Horowskiej.

Projektując budynki centrum, architekci postanowili odwołać się do czynników, które od zawsze były obecne w świecie ludzi żyjących w bliskości z naturą, a więc i w kulturze i sztuce ludowej: ognia, wody i sacrum. Zaprojektowany przez nich zespół składa się z trzech budynków połączonych zielonymi skarpami, które, w połączeniu z zachowaną i nowo wprowadzoną roślinnością, stanowić będą naturalne przedłużenie sąsiedniego lasu oraz terenu skansenu. Porośnięte trawą tarasy staną się również „przykrywką” dla części pomieszczeń budynków, umożliwiającą optyczne zmniejszenie ich kubatury i dostosowanie do skali zastanych zabudowań. Pod względem urbanistycznym zespół Centrum Kulturalno-Rekreacyjnego ma stanowić domknięcie układu przestrzennego skansenu. Będzie to możliwe dzięki wykreowaniu placu-forum integrującego życie zespołu i stanowiącego miejsce imprez plenerowych. Plac ten jest wyraźnym nawiązaniem do podwórza oraz głównego placu wsi, na którym koncentrowało się życie lokalnej społeczności.

Wszystkim trzem budynkom wchodzącym w skład zespołu nadano identyczne formy, za każdym razem wykorzystując do pokrycia elewacji i fragmentów dachów inne materiały wykończeniowe, nawiązujące do budulca użytego w sąsiednich obiektach skansenu: drewna, łupka kamiennego i cegły.

Jak wyjaśniają autorzy projektu: „Główny budynek zespołu będzie zakomponowany wokół dwóch Miejsc Ognia – kominków będących synonimem domowych pieców, ciepła i gościnności, koncentrujących przestrzeń i życie całego zespołu”. Dwie przeszklone elewacje budynku mają działać jak zaproszenie i synonim gościnności, a jednocześnie otwierać budynek na naturalne otoczenie, które potraktowano jak ważny składnik aranżacji wnętrz. W budynku mieścić się będzie recepcja, kawiarnia i pub, dwukondygnacyjna sala wielofunkcyjna z zapleczem oraz część administracyjna. Jako serce nowego założenia, recepcja budynku będzie miejscem, z którego rozchodzą się najważniejsze ciągi komunikacyjne do poszczególnych stref funkcjonalnych obiektu, a także części hotelowo-basenowej i rekreacyjnej („strefa wody”) oraz budynku Sacrum, czyli sali widowiskowej.

Budynek „wody” usytuowany będzie po zachodniej stronie głównego obiektu i, podobnie jak on, będzie się otwierać na otaczającą naturę przeszklonymi elewacjami. Oba budynki połączone będą korytarzem biegnącym pod jedną ze skarp. W strefie wody zlokalizowane będą funkcje związane z tym żywiołem jako „źródłem życia i wyciszenia” – kompleks basenów i saun oraz gabinety spa, a także restauracja i hotel.

Ostatnia strefa skupiona będzie wokół „odwiecznej potrzeby człowieka – potrzeby przeżywania piękna, odczuwania sacrum”. Jej głównym elementem będzie sala widowiskowa, przez której tylną, szklaną ścianę roztaczać się będzie widok na las, stający się naturalną scenografią wydarzeń muzycznych. Na czas koncertu ze względów akustycznych można będzie zamknąć tył estrady ścianą akustyczną.

Zespół projektowy: Joanna Kapturczak, Michał Kapturczak, Anita Horowska, współpraca: Radek Byczkowski

Drugą nagrodę otrzymała szczecińska Grupa Architektoniczna Domino Wojciecha Dunaja, trzecią – pracownia Arcad z Kielc.